Postaci
Nina
Tomlinson
(prawie
siedemnaście lat)
,,Ten diabeł wcielony
jeszcze wydrapie mi serce, gdy nie będę patrzeć. Co z nim zrobi nie wiem, ale
poproszę kogoś, aby w momencie, gdy się na mnie zamachnie, wrzucił ją pod
pociąg, to chyba najlepsze rozwiązanie. Takiego rodzeństwa nie życzę nikomu.
Chociaż jednak to moja siostra… Największemu wrogowi nie kazałbym żyć takim miejscu jak Dom Dziecka. To trudny
orzech do zgryzienia, ale w końcu rodziców mamy wspólnych, a więc i
pokrewieństwo. Jestem jej bratem, nie zrobię jej tej krzywdy ( choć nie mówię,
że momentami bym nie chciał), aż tak okropny nie jestem. Chyba…”
Samantha
Tomlinson
(4lata)
Mała, urocza
czterolatka o prostych, brązowych włosach i szarych, olbrzymich oczkach. Na
twarzy miała wypisany niepokój, który został zdradzony wyłącznie przez grymas na jej małych, różowych usteczkach.
Była drobniutka i niziutka, ale jakże prześliczna. Trzymała się kurczowo swojej
siostry i tylko spoglądała na nas niepewnie. Mimo iż za dziećmi nie przepadam,
to w niej było coś takiego, że nie sposób było się nie zakochać.
Mabel Swan
(postać pojawi się w
późniejszej części)
(19lat)
,,Ten pyskaty, rudy szczur
już nie raz zdenerwował mnie do granic wytrzymałości. Po co ja z nią w ogóle
rozmawiam? Aby słyszeć jaka to ja okropna jestem? Nic tylko by mi błędy
wypominała, poprawiała i pilnowała. To bywa męczące. No ale tak w zasadzie to
kumpli mam już tylko z ekipy, a to nie wystarcza. Owszem, jako jedyna ze mną
normalnie rozmawia, pomaga mi, ale czy to jest przyjaźń? Czy ja w ogóle potrafię rozpoznać uczucie
przyjaźni”
Louis
Tomlinson
(19lat)
„Louis, wieczny laluś
z perfekcyjnie ułożoną fryzurą. Ulubieniec wszystkich. Pupilek nauczycieli,
idealny synek mamusi, najgorszy brat na świecie. Za każdym razem gdy ktoś o nim
wspomina, co przy tym kim obecnie jest, bywa częste, mdli mnie. Wiele razy próbowałam
wyrzucić go ze swojego życia, jednak w dwóch miejscach pozostawał wciąż.
Pierwszym była moja pamięć, która jak na złość nie potrafiła go zapomnieć.
Drugim było serce, pragnące aby zdarzenia, które w moim wczesnym dzieciństwie
wróciły, żeby on wrócił”
Harry Styles
(17 lat)
„No i Harry. Ten chłopak nie wydaje się
należeć do najmilszych. Zastanawia mnie jedna rzecz: co mu takiego zrobiłam, że
już na wejściu na mnie burczy? Jeszcze ten jego wyraz twarzy. Patrzył na mnie
jakbym była jakimś obrzydliwym, żałosnym potworem. Widać, że ten facet nie ma
za grosz szacunku do kobiet. Tylko czy ja jestem lepsza? Może i nie, ale on nie
miał powodu aby mnie tak traktować. Odezwał się do mnie zdaniem, a ja już
twierdzę, że go nie lubię. To nie za szybko?”
Zayn
Malik
(18 lat)
„Zayn. Zayn wydaje
się być próżny i zadufany w sobie. Pokazuje to swoją postawą, nienagannym
strojem i fryzurą tworzoną przez co najmniej pół godziny. Wygląda mi na osobę
pustą i egoistyczną, ale tak myślę, że może być po prostu nieśmiały, nieufny.
Widać, że jest skryty i tajemniczy. W porównaniu do reszty jest inny. Chodzi mi
o to, że nie wydaje się być miłymi
słodkim chłopczykiem, marzącym w zamku ze swoją królewną. Myślę, że chce od
życia zabawy, adrenaliny i przygód, że póki co nie martwi się o przyszłość, nie
myśli o kolejnych dniach jakby jego życiowym mottem było „Vivere Momento – Żyj chwilą”. Jeszcze nie wiem co o
nim myśleć, nie mam zdania. Sądzę, że w najbliższych dniach poznam go na tyle,
abym mogła go ocenić.”
Niall
Horan
(18 lat)
„Z całego towarzystwa
do gustu najbardziej przypadł mi Niall. Ten pogodny, wesoły chłopak po prostu
zaraża swoją radością życia bijącą od niego na kilometr. Wygląda na takiego,
któremu uśmiech nie schodzi z twarzy, a smutek odczuwa tylko wtedy, gdy nie
może się śmiać. Mimo tego, że jest już pełnoletni to właśnie on najbardziej
przypomina mi małe dziecko. Rzadko spotkałam w swoim życiu osoby, które
potrafią być szczęśliwe cały czas, bez powodów, a u niego właśnie te cechy
widać na pierwszy rzut oka. Ten chłopak to po prostu chodząca zabawa, kończąca
się dopiero wtedy gdy zaśnie.”
Liam
Payne
(18 lat)
„Liam jest widocznie liderem całej grupy. Czuć bijący od niego
autorytet. Wygląda na dość władczego, ale wydaje się być wspaniałym facetem
znającym zasady savoir vivre’ u. Jest osobą naprawdę kulturalną i grzeczną, co
według mnie, jak na obecne czasy, jest postawą godną podziwu. Myślę też, że
należy do osób bardzo tolerancyjnych i myślących o dobru innych, choć może
stwarza tylko takie pozory? Wiem jedno: zamieniłam z nim może ze dwa zdania, a
już wydaje mi się, że go polubię. To do mnie nie podobne, ale tak jest”
John
Tomlinson
(40 lat)
„John Tomlinson,
niegdyś doskonały ojciec, przykładny mąż, niedościgniony biznesmen, a teraz
ochroniarz mojego brata i jego kumpli. Nie rozmawiałam z nim odkąd skończyłam
sześć lat, czyli od momentu, w którym nas zostawił. Odezwał się później
oczywiście, zabrał brata, spłodził Sam i nas zostawił. Matka odebrała mu potem
prawa rodzicielskie i od tamtego czasu jest dla mnie nikim, zerem. Jeśli Louis
myśli, że będę go traktować jak ojca, to się grubo myli. John’ a już nie zaliczam do rodziny, jest co
najwyżej osobą którą znam, albo raczej której znać nie chcę. W skrócie John
Tomlinson, czyli już nie mój ojciec.”
Meredith
Tomlinson
(39 lat)
„Czy znajdę ją
odurzoną do nieprzytomności, czy może
napadającą na mnie w ataku furii. Przy ludziach znana jako szanowana pani
doktor, lecz ja jej tak nie widziałam. Była urzeczywistnieniem najprawdziwszych
koszmarów, matki znanej z dramatów obyczajowych, puszczanych w telewizji tak
często. Może użyła jednak czegoś innego?
Może tym razem zaprosiła znajomych i razem z nimi popijała napój, który tak
strasznie wyniszczał jej organizm, zabijał wątrobę. Mogłam się spodziewać po
niej wszystkiego, nawet kolejnego gacha w jej łóżku. Tak strasznie miałam jej
dość.”
Bohaterowie pozostali ( mniej lub bardziej ważni )opisani
zostaną w miarę upływu czasu.
Zdjęcia przypadkowe z grafiki Google.

świetne xd
OdpowiedzUsuń